öğretmenim

(Türkedebiyatı s:292)

Gülüşünü ezgin görsem,

Ar olurdu öğretmenim...

O gün dünya başımıza

Dar olurdu öğretmenim...

Beşik ardı gurbet bize

sen götürdün gözden öze

Hep yetim çocuklar, size

Yar olurdu öğretmenim...

Aydınlık seninle başlar

Gerçek olur sahte düşler

Kanatları kesik kuşlar

Hür olurdu öğretmenim...

Çıralandın yakışlara

yol gösterdin alkışlara

Şiir,senli bakışlara

Yer olurdu öğretmenim...

Telaş bizde, acı sende

Beğ arının gücü sende

Umudun gür ucu sende

var olurdu öğretmenim...

Nefesleri tutmuş gibi

Kendin sele atmış gibi

Sensiz gemi batmış gibi

Zor olurdu öğretmenim.