Ben bir öğretmenim

Okulların birinde

Duymayı,düşünmeyi öğretirim

Derslerimde.

Bir söz yumağıdır,ders dediğin de,

İnsan göklerinden,rahmet yerine

Kitaplar dolusu yağar da yağar...

Fikrin ve duygunun bahçelerinde.

Benim çocuklarım bu bahçelerde

Bu yağmur altında ıslanmadılar...

Bir yağmur sonrası gelin,seyredin!

Her taraf tepeden tırnağa bahar...

Bulutsuz,masmavi dünyalarına

Sevginin,sevincin güneşi doğar.

Böyle çocuklarla dolar her yanım.

Çocuklar kardeşim,

Çocuklar arkadaşım,

Canım...

Onlarda toplanmıştır

Geçip giden zamanım.

Bir parıltı görsem gözlerinde.

Bilgiden anlayıştan yana,

bir hal olur bana.

Zannedersiniz ki,

Dünyalar benim.

Çocuklar,kitaplar,yazı tahtası,

Enine boyuna bütün zamanlar...

Dört duvar arası bir dershanede

Her dinden ,her dilden gelmiş ,insanlar,

Bizimle konuşur,hayal ederler...

Bağlanır kalırız kendilerine.

Hikaye anlatır,şiir söylerler,

Mutluluk üstüne,ümit üstüne.

Kurtulup çikarız dar dünyamızdan!..

Sonsuz bir güzellik sarmıştır bizi,

Pırıl pırıl yanan gözlerimizi.

Her türlü yapmacıktan uzakta,

Temiz ve aydınlık dolu bir dünyada

Özlediğimiz hayatla

Yaşadığımız hayat canlanır

Karşımızda.

                         M.Gündüz GÖKTÜRK