İNSAN

Gelin yüzlü papatyalar

Kırın en güzel süsüdür;

Ondan daha güzeller var,

Bu gülen insan yüzüdür.

Yaz ağaca küpe takar,

Gümüş dere durmaz akar,

Akan sudan güzeli var,

Bu,gülen insan sesidir.

Artık hava kararınca,

Yuvasındadır karınca,

Ölüm menzile varınca,

Yaşlanan insan özgürdür.

Ne solan çiçek,duran su,

Ne karıncanın uykusu,

İnsana ilk dokunan şu

Küsen insanın sözüdür.

            İlhami Bekir TEZ