BEHÇET Hulüsi

                        Hekim Öğretim üyesi (İstanbul 1889-ay.y.1948)1910 da Askeri tıbbıye’yi bitirdi.1914 de Gülhane Askeri Hastanesi’nde cildiye asistanı oldu.Çeşitli kurumlarda uzman olarak çalıştı.Yurt dışı geziler yaptı.Başhekimlik görevini yürüttü.Gureba Hastanesindeki görevi sırasında Şark çıbanı üzerine çalışmalar yaptı.1933 Üniversite Reformu’nda İstanbul Üniversitesi tıp Fakültesi’nin Deri Hastalıkları ve Frengi Kliniği’nde Profesörlüğe yükseltilerek kürsü başkanlığına getirildi.Bu görevde 14 yıl kaldı.Deri hastalıklar ve frengi arşivi adlı dergiyi çıkardı.1939 da ordinaryüs profesörlüğe yükseltildi.25 yıllık çalışmalarına ilişkin bulgularını 1947 de Cenevre'de toplanan uluslararası Tıp Kongresi’ne sunarak bilinmeyen bir hatalığın etkeninin özel bir virüs olduğunu kanıtladı Zürih tıp Fakültesi’nin dermatoloji profesörlerinden Miescher’in önerisi ve kongreye katılan uzmanların da onayıyla tanımladığı hastalığa Behçet Hastalığı ”Morbus Behçet” adı verildi.

                        Hulüsü Behçet’e mantar hastalıkları konusundaki çalışmalarıyla Budapeşte Uluslar arası Dermatoloji kongresi Ödülü,Frengi ile ilgili araştırmalarından ötürü de 1975 TÜBİTAK Hizmet ödülü verildi.Başlıca eserleri:Emrazı Cildiyede Laboratuvarın kıymet ve Ehemmiyeti(1923),Wassermann Hakkında Noktai Nazar ve Frengi Tedavisinde düşünceler(1924)Halep Çibanlarının diyaretermi ile Tedavisi (1926) Memlektimizde arpa uyuzlarının Menşe i Hakkında Etüdler(1929);İrsi Frengi Kliniği(1929)Frengi dersleri(1940);Klinikte ve pratikte Frengi teşhisi ve Benzeri Deri hastalıkları(1940)