Mustafa Kültür
Z.Burnu İlköğretim okulu 

               Öğretmenlikte 5.yılım  ilk defa 1.sınıf okutuyorum.Öğrencileri tanımaya onlara birşeyler vermeye azami gayret gösteriyorum.Aradan günler geçti  zamanla  okumayı öğrenen öğrencileri  ayrı gruplar halinde oturtup diğer öğrencileri yetiştirmeye çalışıyorum.Yeni öğrenciler okuyanların arasına katılıyor,eski okuyanlara tekrarlar yaptırılıyor.Yapılan çalışmalar pekiştiriliyor.

              Yine bir gün sınıfa geldim okumayı söken öğrencilere bir hikaye kitabı verip okumalarını söyledim sinirli sinirli birkaç öğrenciye bağırdım bu arada içine kapanık iki yıllık Kenan adlı bir öğrencinin yanına vardım ve okumasını söyledim.Çocuk korkudan kekelemeye başladı sinirlenip kendisine bir tokat attım o sırada zil çaldı öğrenciler dışarıya çıktı attığım tokattan pişman olmuştum bende öğrencelerin peşinden bahçeye cıktım.Kenan'ı takip etmeye başladım bu çocuk güzel okuyordu ne olmuştu ona yoksa ben mi yanlış yapmıştım diye düşünürken sezdirmeden Kenan'ı takip etmeye başladım,Kenan okulun arka bahçesine geçip duvara yüzünü dayayıp ağlamaya başladı pişmanlığım daha da arttı top oynayan öğrencilerin yanına gidip bende oynamaya başladım güya farkında olmadan topu Kenan'a doğru fırlattım hiçbir şey yokmuş gibi

              -Kenan topu tut sende bizimle oyna dedim ve oynamaya başladık oyun, şaka derken Kenan bayağı neşelenmiş üzgün hali gitmişti,zil çaldı tekrar içeriye girdik yeniden Kenan'a okumasını söyledim Kenan gayet güzel okumaya başladı demek ki ben büyük bir hata yapmıştım sonrada bu hatayı düzeltmişim ya düzeltmeseydim belki de bir çocuğu kendi iç dünyasında bunalıma sürükleyip büyük bir vebal altına girecektim.